Czagdud Tulku – Wskazówki dla najbliżej rodziny i przyjaciół na wypadek śmierci

„Wskazówki dla najbliżej rodziny i przyjaciół (niebuddystów) na wypadek mojej śmierci

Przede wszystkim chcę byście widzieli, że jesteście mi bardzo bliscy. Nasz związek w tym życiu, a zwłaszcza wspólne chwile szczęścia i bliskości są dla mnie wielkim skarbem. Śmierć wyraźnie uświadamia nam, że tak jak się zeszliśmy, tak też musimy się rozstać i że mieliśmy tak wiele czasu między jednym i drugim. Odczuwam smutek, ale też głęboką wdzięczność za to, co razem przeżyliśmy.

W obliczu śmierci żadne zwyczajne przywiązanie, które łączy mnie z wami, na nic się nie zda, nie mogę bowiem zawrócić z drogi. Wasze przywiązanie do mnie, choć naturalne, także jest bezużyteczne, bo może mnie tylko rozpraszać, kierując moją uwagę tam, dokąd nie mogę wrócić: do świata, w którym wspólnie żyliśmy, i utrudnia mi przekroczenie progu śmierci. Potrzebuję od was spokoju, pogodzenia się z losem oraz zrozumienia, ze choć śmierć jest faktem, na poziomie wewnętrznym jest ona dla mnie wielką duchową szansą. Wasze płynące z bezmiaru miłości i współczucia modlitwy z pewnością pomogą mi z wykorzystać ową szansę”.

Czagdud Tulku – SZTUKA UMIERANIA (strony 85-86)