Warahi (tyb. Phamo, mong. Varahi eke)
Bóstwo ma intensywnie czerwoną skórę, co w ikonografii buddyzmu tybetańskiego symbolizuje potężną, transformującą energię. Posiada czworo ramion i troje oczy (trzecie oko mądrości znajduje się na czole). Ma gniewny wyraz twarzy z widocznymi kłami. W prawej górnej dłoni trzyma mały, zakrzywiony nóż rytualny (kartika). W lewej górnej dłoni unosi czarę z czaszki (kapala). W lewej dolnej dłoni trzyma trójząb (katłanga), a w lewej dolnej bebenek (damaru). Na głowie nosi koronę z pięciu ludzkich czaszek. Szyję zdobi długa girlanda ze ściętych ludzkich głów. Jest przybrana w złote bransolety i naszyjniki, a wokół jej ramion powiewają zielone, jedwabne szarfy.
Bezpośrednio za głową bóstwa znajduje się złota aureola. Całą postać otacza owalny nimb w kolorach głębokiej zieleni i błękitu, ozdobiona misternymi, złotymi płomieniami reprezentującymi ogień czystej świadomości.
Wārahi tańczy na wielobarwnym, stylizowanym dysku lotosu o płatkach w kolorach czerwieni, różu, niebieskiego i zieleni w ekspresyjnej, dynamicznej pozie na jednej nodze (w pozycji ardhaparyanka). Druga noga jest uniesiona i zgięta w kolanie. Pod stopami bóstwa leży blada, leżąca postać ludzka (symbolizująca pokonane ego, ignorancję lub iluzję).
W górnych rogach widoczne są jasnoniebieskie i białe chmury na delikatnym, pastelowym tle. Po bokach u dołu znajdują się małe ołtarzyki z darami w misach.