Kurukulla to tantryczne bóstwo medytacyjne w buddyzmie, wywodzące się z Indii. Posiada swój standardowy, powszechnie rozpoznawalny wygląd, choć istnieją także inne, mniej znane formy. Liczne formy i linie przekazu Kurukulli wywodzą się z klas tantr krija i anuttarajoga w nowych tradycjach (sarma) buddyzmu tybetańskiego, a także z odkryć term (ukrytych skarbów) w tradycji ningma. Może przejawiać się w łagodnej lub półgniewnej formie oraz w różnych barwach – od białej, różowej i niebieskiej, aż po najbardziej typowy dla niej kolor czerwony. W tantrach klasy krija jest często (choć nie wyłącznie) przedstawiana jako czerwona, pełna mocy emanacja Tary. Warto jednak zauważyć, że większość form czerwonej Tary to nie Kurukulla. Z kolei w klasie anuttarajoga, w oparciu o tantry Hewadżra i Wadżrapandżara, Kurukulla jest pełną mocy emanacją Śri Hewadżry.
Kurukullā ma troje oczu (trzecie oko mądrości znajduje się na czole), szeroko otwarte usta z widocznymi kłami oraz surowy, gniewny wyraz twarzy. Jej głowę zdobi korona z pięciu ludzkich czaszek. Jej włosy mają jaskrawy, płomienno-pomarańczowy kolor i unoszą się ku górze niczym języki ognia. Bogini posiada cztery ramiona, w których trzyma swoje tradycyjne atrybuty: w głównych dłoniach napina łuk i strzałę zrobione z czerwonych lotosów, celując nimi przed siebie, w dolnej prawej dłoni trzyma haczyk (ankusz), służący do przyciągania czujących istot ku Dharmie, w lewej dolnej dłoni trzyma czerwone kwiaty utpala, charakterystyczny atrybut bogini Tary.
Kurukullā tańczy w dynamicznej pozycji (ardhaparyanka) na jednej nodze, co symbolizuje jedność mądrości i współczucia. Ciało bogini zdobi długa girlanda ze ściętych ludzkich głów, zielone szarfy, złota biżuteria oraz spódnice z tygrysiej skóry. Na piersi ma zawieszone Koło Dharmy o ośmiu szprychach symbolizujących Szlachetną Ośmioraką Ścieżkę.
Prawa stopa bogini spoczywa na jasnoskórej ludzkiej postaci (symbolizującej pokonane ego, ignorancję i iluzję). Postać ta spoczywa na płaskim, złotym podwyższeniu, które jest osadzone na bogato zdobionym, wielokolorowym tronie lotosowym (płatki lotosu mają kolory różu, zieleni, niebieskiego i złota).
Za plecami bogini znajduje się wielki, owalny nimb wypełniony misternym, płonącym ornamentem w odcieniach czerwieni, pomarańczu i złota. Bezpośrednio za jej głową widoczna jest okrągła, turkusowa aureola mądrości.
Tło stanowią błękitne, rozproszone niebo oraz stylizowane, biało-niebieskie chmury w górnych rogach.