Sita Acala (tyb. Miczola Karpo) Biały Aczala, Biały Niewzruszony
Aczala jest niezależnym bóstwem, nie jest emanacją. Należy do klasy tantr krija, czarja i annutarajoga. Aczala nie jest strażnikiem, choć czasem pełni tę rolę występując w grupach strażników.
Poza białą występuje też w formach żółtej, czerwonej, niebieskiej oraz zielonej.
Biały Aczala to przysadzista, muskularna i gniewna postać o śnieżnobiałej karnacji, co symbolizuje czystość pierwotnej mądrości, zdolnej wypalić wszelkie splamienia. Ma groźny wyraz twarzy. Posiada troje szeroko otwartych, zaokrąglonych oczu (trzecie oko mądrości na czole) oraz otwarte usta, z których wyłaniają się kły. Jego głowę zdobi korona z pięciu ludzkich czaszek, nad którą wznoszą się jaskrawe, płomienne, pomarańczowo-rude włosy upięte w wysoki kok zwieńczony wadżrą.
Bóstwo posiada dwie dłonie, w których dzierży swoje klasyczne atrybuty. W uniesionej prawej dłoni trzyma wzniesiony miecz mądrości, którego ostrze spowijają płomienie. Miecz ten służy do odcinania ignorancji, przywiązania i gniewu. W lewej dłoni, trzymanej na wysokości klatki piersiowej, dzierży ciemnoniebieskie lasso (sznur), którym chwyta i pęta negatywne siły oraz demony ego.
Aczala klęczy w dynamicznej, stabilnej pozycji – jego prawe kolano dotyka podłoża, a lewa noga jest ugięta. Jest półnagi, przepasany jedynie skórą tygrysa wokół bioder, a wokół ramion falują eleganckie, ciemnoturkusowe i niebieskie szarfy. Ciało zdobi złota biżuteria.
Bóstwo klęczy na płaskim, gładkim, złotym podwyższeniu, które spoczywa na bogato zdorobionym tronie lotosowym w odcieniach złota, ochry i zieleni. Za plecami Aczali roztacza się potężna, owalny nimb wypełniony gęstymi, misternie zarysowanymi złoto-pomarańczowymi płomieniami. Symbolizują one ogień czystej świadomości, który trawi wszelką iluzję. Złote promienie rozchodzą się bezpośrednio od ciała bóstwa.
Wokół rozpościera się głębokie, ciemnoniebieskie niebo, usiane tradycyjnymi, stylizowanymi chmurami w odcieniach błękitu i bieli.