Wadżrabhairawa jest gniewną formą Mańdziuśriego i pełni funkcję bóstwa medytacyjnego z klasy Anuttarajogatantry. Wadżrabhajrawa NIE JEST strażnikiem i nie jest zaliczany do żadnej buddyjskiej klasyfikacji obrońców Dharmy.
Wadżrabhairawa to potężna, ciemnoniebieska postać o gniewnym obliczu. Ma głowę bawołu z wielkimi rogami, szeroko otwartą paszczą ukazującą kły oraz troje oczu (w tym pionowe „trzecie oko” na czole), co symbolizuje mądrość i zdolność widzenia poza iluzją. Wokół jego głowy wznoszą się płomienne, złote włosy. Nosi koronę z pięciu ludzkich czaszek. W dłoniach trzyma rytualne przedmioty: w prawej uniesionej ręce dzierży tasak (kartika), a w lewej, przyciśniętej do piersi, czarę z ludzkiej czaszki (kapala). Jego ciało zdobi długa girlanda wykonana ze ściętych ludzkich głów, przewieszona przez ramiona i biodra, a także zielone, falujące szaty (szale) owijające się wokół ramion.
Bóstwo stoi w dynamicznej, pełnej mocy pozycji wojownika (alidha) na lotosowym tronie. Swoją prawą stopą mocno dociska do ziemi leżącego pod nim brązowego bawoła (będącego symbolem niewiedzy, ego oraz śmierci), który patrzy w górę z otwartym pyskiem.
Postać otacza wielki, misternie zdobiony nimb w kształcie płomieni oraz złotych i błękitnych okręgów. Od bóstwa rozchodzą się drobne, promieniste linie, tworząc wrażenie potężnej emanacji energii. Na samej górze obrazu widoczne są stylizowane, kolorowe chmury (błękitne, różowe, fioletowe).