Marici (tyb. Ozer Czen Ma) Bogini Świtu.
Jest przedstawiana w wielu różnych formach. Czasami ujeżdża białego konia przemierzającego niebo, rozpraszając ciemność i odpędzając noc za pomocą tarczy słońca trzymanej w wyciągniętej prawej dłoni. Częściej jednak ma kolor żółty lub czerwony, posiada jedną, trzy lub więcej twarzy oraz od sześciu do dwunastu ramion i zasiada w rydwanie ciągnionym przez siedem dzików lub koni, usuwając wszelkie przeszkody na drodze do szczęścia i pomyślności. Jej usposobienie może być łagodne lub gniewne. Metaforą praktyki duchowej i medytacji jest światło przezwyciężające ciemność.
Wyraz twarzy bóstwa jest gniewny. Brwi są mocno zmarszczone, oczy szeroko otwarte z srogim spojrzeniem, a usta wykrzywione. Na czole widoczne jest pionowe, trzecie oko. Bogini ma żółty kolor skóry, posiada trzy twarze i sześć ramion, z których każde trzyma określone przedmioty dordże, łuk, strzałę, igłę z nitką, lasso i gałązkę rośliny. Postać przyozdobiona jest bogatą, tradycyjną biżuterią – naszyjnikami, bransoletami oraz misterną koroną na głowie. Odziana jest w wielobarwne, wzorzyste szaty w odcieniach czerwieni, niebieskiego i złota, a wokół jej ramion unosi się zielona, zwiewna szarfa.
Bezpośrednio za głową bogini znajduje się okrągła, jasnozielona aureola. Całą sylwetkę otacza duży nimb wypełniony gęstymi, promienistymi liniami, które symbolizują emanację światła.
Bogini zasiada na podwyższeniu, u podnóża którego znajduje się rząd siedmiu dzików. Każdy z nich ma nieco inny odcień sierści – od jasnego żółtego, przez rudy, aż po ciemny brąz i czerń. W ikonografii Marici dziki te ciągną jej rydwan.